Mete, en iyi arkadaşım Hasan’ın evinin hemen yanındaki eve taşınana kadar mükemmel bir yaz tatiliydi. Mete’den hoşlanmadım. Bir parti düzenlemişti. En iyi arkadaşım Hasan’ı partiye çağırmıştı ama beni davet etmemişti. Mete mahalleye taşınana kadar hiç düşmanım olmamıştı.
 Babam benim yaşımdayken, onun da düşmanları olduğunu söyledi. Ama düşmanlarından kurtulmanın bir yolunu biliyordu. Babam eskimiş, sararmış bir yemek tarifi defterinden bir kâğıt çıkardı. “Düşman pastası” dedi gülümseyerek. Düşman pastasının içinde ne olduğunu merak ediyor olabilirsiniz. Babam tarifin çok gizli olduğunu söyledi. İçinde ne olduğunu bana bile söylemedi. Biraz bilgi vermesi için yalvardım, küçücük bir bilgi… “Sana içinde ne olduğunu söyleyeceğim Mete” dedi. “Düşman pastası, düşmanlardan kurtulmanın en hızlı yoludur”. Bu beni düşündürdü. Düşman pastasına ne gibi iğrenç şeyler koyabilirdim? Babamın solucanlarını ve taşlarını getirdim ama hemen bana geri verdi.
 Oynamak için dışarı çıktım. Bu arada, babamın mutfaktan gelen seslerini dinledim. Sonuçta bu harika bir yaz olabilir. Düşman pastasının ne kadar korkunç olabileceğini hayal etmeye çalıştım. Ama burnuma gerçekten güzel bir şeylerin kokusu geliyordu. Büyük ihtimalle bu koku mutfaktan geliyordu. Kafam karışmıştı. Babama neyin yanlış olduğunu sormak için içeri girdim. Düşman pastası bu kadar güzel kokmamalıydı. Ama babam zekiydi. “Kötü kokarsa düşmanın asla pastayı yemez” dedi. Bence babam bu pastayı daha önce yapmıştı.